Home -> Dossiers -> Interview Moonkey15-12-2018 
Menu
 Nieuws
 Anime reviews
 Manga reviews
 Dossiers
 Magazine
 Forum
 Adressen
 Links
 Info

Detail Dossier
Interview Moonkey Pagina : 1 2 3 4 
2007-02-25 door Koen
Een nieuwe tendens in het mangawereldje zijn de “strips in mangastijl”getekend door Europese tekenaars. Ondanks dat manga nog in de kinderschoenen staat in Vlaanderen, kunnen we toch reeds een professionele “manga-auteur” tot onze landgenoten rekenen. DYS, de eerste manga van de Brusselaar Moonkey wordt nu reeds een tijdje uitgegeven bij het Franse Pika. De reeks werd reeds bejubeld op onze website en we zijn erg trots om onze lezers een exclusief interview aan te bieden van de eerste Belgische mangaka.

DYS speelt zich af in Brussel. Waarom heb je onze hoofdstad gekozen als achtergrond waartegen DYS zich afspeelt? Had je Franse uitgeverij niet liever een Franse stad?
Ik wou de stad waarin DYS zich ging afspelen op dezelfde manier benaderen als de Japanners dit in hun verhalen doen. Als een manga zich afspeelt in Tokio dan kan een bewoner van Tokio zijn stad met de verschillende wijken herkennen tijdens het lezen. Ik wou de Belgische lezer in dezelfde situatie plaatsen. Je kan de wijken herkennen, de gebouwen, enz. natuurlijk vervallen we niet in een slaafse overname van Brussel. Er is een zekere vorm van bewegingsvrijheid, en ik verplaats of creëer gebouwen naar gelang de behoeften van het scenario. De wasserette bijvoorbeeld. De straat en het kruispunt bestaan echt en op dezelfde plaats als in de manga, maar de wasserette zelf heb ik hernomen van een andere gemeente en heb ik lichtelijk aangepast zodat ze voldoet aan mijn eisen.

In Japan is de rol van de uitgeverij erg belangrijk. Wat is de rol van Pierre Valls in de ontwikkeling van je verhaal?
Het is Pierre Valls die me heeft uitgenodigd om naar Parijs af te reizen om te praten over een samenwerking nadat hij m’n eerder werk had gezien. Hij staat aan de basis van het concept “een manga maken die de Japanner niet kan maken”. Ik begreep onmiddellijk wat hij wou en het is op de terugweg dat ik DYS heb bedacht. Nadien hebben we voor een jaar samengewerkt, stap voor stap, zodat we zeker waren dat we een manga zouden creëren met een sterk verhaal en een passende tekenstijl, die ook nog eens in de lengte zou kunnen meegaan. Gezien de omvang van een dergelijk project wou hij ook zeker zijn dat de auteur er niet de brui aan zou geven na 20 pagina’s.
We hebben ook een werkkader moeten creëren, een standaardcontract aangepast aan een mangapublicatie, want vermits ik de eerste was, bestond er niets dergelijks.